Jaap´s Marathon

Hannover 4.35.52

Ja  ja ik weet het, waar blijf dat verslag van de Hannover marathon 2009. Het duurde wat lang en werd door verschillende mensen aangesproken persoonlijk, MSN, sms, Hyves, blog (hé Rick) of per mail. Maar ik had even afstand genomen van schema’s, routes, stapelen, duurloop en rollator. Ik wilde 14 dagen lang luieren, eten, tuinieren en slagroom eten.

Rollator hoor ik u zeggen  was het zo erg in Hannover. Nou valt mee hoor . De rollator had ik zelfs al voor het Hannover weekend. Tijdens onze laatste gezamenlijke training in Meeden, was er iemand (Bongel) zo lollig geweest om halverwege het parcours het karretje met opschrift voor mij klaar te zetten. Dit natuurlijk tot grote hilariteit van een ieder . Moet gezegd worden hij was geslaagd.

We waren er klaar voor met z’n allen. Hoewel ik daar iets anders over dacht. Een week te laat bij de groep aangesloten en  twee week ziek zijn werk natuur zowel mentaal als fysiek wel een beetje door, ondanks de prima  schema’s van Arjanne en de raadgevingen van Jos. Ik had zelf ook het idee dat ik er voor Berlijn beter voor stond. Drie weken voor aanvang nog nieuwe schoenen gekocht omdat ik te veel last kreeg blauwe voet nagels. En wat doe dan…….. ja dan je krijgt domme ideeën. Ga ik naar Siddeburen een week voor de marathon om een snelle 10 km om nog wat snelheid er in te brengen. Laat op weg, laat aanwezig, laat bij de start en (te) snel op de eerste kilometers. Na 4 km zat ik er al helemaal doorheen. Het was warm en er was veel wind. Na 6 km moest ik lopen. Was me nog nooit gebeurd op een 10. Ik was kapot. Had pap in de benen en mentaal kon ik het amper opbrengen op weer aan te zetten. 5 a 6 keer heb ik moeten lopen. Ook de gedachte aan een Pijnenburg koek die me zou worden voorgehouden veranderde weinig. Toen ik bij de finish was had ik het gehad. Zelf spookte het even door mijn hoofd : “Ik ga niet naar Hannover” Wat had ik daar te zoeken als ik met een 58 minuten op de 10 nog moeite had. Maar goed het dipje was van korte duur en rust het credo. 

De heenreis naar Hannover verliep zonder problemen, het enige wat me zorgen baarde was dat ik geen groene Milieu sticker op mijn raam had geregeld. Als in de stad werd aangehouden koste dat toch weer 40 euri . Maar ja, zou wel heel toevallig zijn als ik daar een politieauto zou tegen komen. De bedoeling was de auto z.s.m. achter het hotel te zetten en alles verder te voet of metro te doen. We hadden gelukkig onze miepmiep bij ons die ons zonder problemen naar het hotel leidde.  Nog even rechts bij het stoplicht en dan was daar het hotel.  Stilstaand keek ik naar de auto naast me ……..en wat denk je …….POLITIEAUTO !!!!!!  IK keek naar links politie in uniform. Links achter me politie auto’s ……heel  veel. Hadden ze me opstaan wachten ?  Nee Ik stond op 50 meter van het hotel……….  voor het politiebureau. Net wat voor mij.

Na tegen het verkeer te zijn ingereden om bij  het hotel te komen , werd er in gecheckt.  Marian en ik hadden een kamer op de bovenste verdieping, tuurlijk en de kamer in de hoek was voor ons. En die kamer was perfect. Beter dan ik verwachte, goed bed, groot LCD-tv er boven. Geen bad maar voor de rest was alles dik in orde, dankzij lyda (goed gedaan meissie). Harm en Hennie werden extra in de watten gelegd (waarschijnlijk i.v.m.  leeftijd en troffen een grote jacuzzi aan en twee LCD-schermen in hun verblijf. Fred en Babs hadden een LOVE_seat in de kamer en Bert en Ina westernkamer, het gehinnik ging door merg en been. Marian en ik sliepen onder het portret van Mister Bean en werken gewekt s’morgen door de BIG BEN. De rest van de middag hebben we onze start nummers opgehaald en een beurs bezocht.

De stappel-avond hadden we gepland bij een afhaal chinees. Nou raakt een afhaalchinees niet zo gauw in paniek omdat men toch binnen 15-20 minuten is vertrokken. Maar deze raakt e dus wel even in de stress. 25 Hollanders die komen eten en uitgehongerd aan tafel gaan zitten. Jos probeerde ze wat te kalmeren door het menu in te stralen, maar dat had bij deze mensen weinig zin. Wel de afspraak dat we per persoon maar voor 15 euro zouden opeten. Hun gezichten klaarden zichtbaar op en de soep werd heet opgediend. Alleen het hoofdmenu had men wat verkeerd begrepen . Veel nasi, weinig bami. Het mocht de pret niet drukken vooral omdat Bert en Joep hun vooraf verlangende pilsje wat groot zagen uitvallen. Na het eten werd de Italiaanse buurman nog even overvallen voor een lekker ijsje en toen op weg naar de metro.

Aangekomen in het hotel werd al snel de kamers en het bed opgezocht. Alleen de slaap ging heel erg moeilijk. Een of andere vreemde vogel had de thermostaat in het hotel op 25-26 graden gezet en aangezien alle warmte naar boven gaat kregen Marian en ik de volle laag. Ik heb s’nachts nog geprobeerd de temperatuur iets te laten zakken door op de een digitale thermostaat te staan hengsten maar ik kreeg het er alleen maar warmer van. De morgen kwam dan ook vroeg. Ik hoorde de Big Ben in de verte en dat betekende….. eten !!!!

Na het ontbijt was het inpakken en lopen naar de start.  Een drukte van belang natuurlijk hoewel het niet te vergelijken viel met Berlijn qua aantallen. Stip 9.00 viel het start schot en begon voor mij m’n derde marathon. Ik was er voor de start van overtuigd dat het met de snelheid wel goed zat, maar over de duurtrainingen die ik had gedaan had ik twijfels. Daardoor is je mentale weerbaarheid natuurlijk ook een stukje minder. Daar komt bij dat ik een week te laat met de voorbereiding ben begonnen en twee week heb gemist door ziekte.

Dan de wedstrijd zelf.  Iedereen was er klaar voor. Fred in de 4.00 uur groep,  Joep en Bert in de 4.15 en Babs, Harm, Stefanie, Peter en ik in de 4.30 groep onder  leiding van de ervaren Karin (Nederlands kampioen 100 km te Winschoten).  De eerste kilometers gingen prima. Onze groep telde naast een paar landgenoten ook een paar “Helmutjes” van eind 50 die echt zin in hadden. Na 4 km vroeg eentje of ik niet een Nederlandse “witz” wist ik probeerde mijn loopritme nog te vinden en vertelde dat hij dat na 15 km nog maar eens moest vragen. Ik heb hem niet weer gezien. Het liep best goed. Na 12 km werd het tempo door ons iets verhoogd. Voor we het door hadden liepen we met z’n vieren . Harm, Peter, Babs en ik.  Harm zag alleen maar bekenden en zwaaide dat het een lieve lust was.  Ook bij de 21 km liep het nog goed hoewel ik de beentjes wel voelde. Ik probeerde met gel en vocht de energie voorraad op peil te houden.  Na 28 km werd het steeds moeilijker  om het tempo vast te houden. Na een kilometer tijd van 6.07 moest ik lossen bij de groep van 4. Wel bleef ik rennen. Toen echter bij 30 km de ½ marathon lopers bij ons op het parcours kwamen, moest ik even lopen. Pap ik de benen. Dan maar terug dacht ik naar de 4.30 groep dacht ik. “Gaat het” hoorde ik 100 meter verder naar me roepen. Het was Karin die met de 4.30 groep me al had in gehaald. Ik schrok ervan. NU AL………

   

Ik probeerde toch de draad weer op te pakken en zette weer aan en hoopte dat het “Georgengarten” snel zou komen. Maar dat viel tegen ik dacht dat ik het parcours redelijk in m’n hoofd had maar had waarschijnlijk een lus vergeten. In het park na 35 was ik op, mentaal ook geknakt. Ik liep er met de gedachte dat de rest wel haast een kwartier voorsprong op mij moest hebben. In het park was het warm . Ik liep en rende afwisselend. Werd voor de 5 keer voorbij gelopen door een Italiaan. Bij 40 km zette ik nog een beetje aan en wist hoe de finish was.  Nog 300 meter en weer die Italiaan, maar nu had ik hem …..voor de zesde keer en liep doodvermoeiend en leeg over de finish.  Harm, Peter en nog een paar stonden even verder over de streep. Ook zij hadden het moeilijk gehad in het park en waren op 1 tot 5 minuten voor mij binnengekomen…..daar had ik dus nog wat pepmomenten uit kunnen halen, maar ja. Het zat er op. Nog even douchen in een tent. Nee echt niet. Ik keek naar binnen en zag allemaal mannen naakt achter elkaar staan in de rij. Eentje links en eentje rechts met een 30 cm er tussen. Douchen…… hier echt niet. Stel je voor dat je je zeepje laat vallen. Lyda wist in ons hotel nog een kamer met douche te regelen …….en dat voelde heerlijk. Nu bijkomen en mijn knie waar ik vreemd genoeg pas na de marathon last van kreeg laten rusten. Na elke marathon krijg ik problemen met m’n knie.  Rust en lijken hoe het gaat…….Amsterdam in oktober…..wie weet . Wat zeker niet onvermeld mag blijven is dat ook de rset van de ploeg prima hebben gelopen. Peter, Babs en Stefanie allemaal hun doel bereikt. Maar ook de 1/2 marathon (alies, Henk en Marian) en 10 km lopers (Ina en Hennie) deden het prima. Trots was ik op mijn Marian een halve marathon in 2.26.00, een dikke knuffel waard.

Km   tijd                                           Hart GHart

1 00:06:11 1,00 21 46 06:11 04:47 154 168 2 00:06:32 1,00 93 71 06:32 04:28 159 167 3 00:06:23 1,00 85 99 06:23 05:00 160 165 4 00:06:16 1,00 32 29 06:16 05:27 161 169 5 00:06:26 1,00 30 30 06:26 05:11 159 169 6 00:06:18 1,00 21 23 06:18 05:16 160 168 7 00:06:29 1,00 27 25 06:29 04:55 158 164 8 00:06:23 1,00 12 23 06:23 05:22 158 164 9 00:06:21 1,00 55 44 06:21 05:07 161 170 10 00:06:21 1,00 35 41 06:21 04:58 160 163 11 00:06:21 1,00 56 54 06:21 05:42 162 170 12 00:06:14 1,00 34 18 06:14 05:10 163 168 13 00:06:29 1,00 77 67 06:29 05:01 162 167 14 00:06:11 1,00 59 81 06:11 05:04 162 166 15 00:06:19 1,00 107 94 06:19 04:40 163 171 16 00:05:59 1,00 58 74 05:59 03:07 164 167 17 00:06:29 1,00 69 81 06:29 01:59 163 166 18 00:06:23 1,00 41 23 06:23 05:09 166 171 19 00:06:07 1,00 57 59 06:07 04:29 166 169 20 00:06:22 1,00 41 45 06:22 05:41 165 168 21 00:06:23 1,00 37 41 06:23 05:22 166 170 22 00:06:13 1,00 22 21 06:13 05:48 169 172 23 00:06:17 1,00 7 10 06:17 05:47 167 173 24 00:06:20 1,00 9 6 06:20 05:37 169 172 25 00:06:32 1,00 15 12 06:32 05:23 170 177 26 00:06:07 1,00 26 29 06:07 05:31 170 174 27 00:06:11 1,00 47 40 06:11 04:28 172 174 28 00:06:24 1,00 26 32 06:24 05:14 170 174 29 00:06:07 1,00 35 37 06:07 05:19 172 174 30 00:06:44 1,00 27 21 06:44 05:41 169 175 31 00:06:19 1,00 27 27 06:19 05:26 173 175 32 00:06:46 1,00 53 46 06:46 02:12 167 177 33 00:07:05 1,00 81 74 07:05 05:45 165 172 34 00:07:01 1,00 47 63 07:01 05:09 166 172 35 00:06:50 1,00 22 25 06:50 05:27 165 173 36 00:07:16 1,00 16 40 07:16 05:46 163 172 37 00:06:50 1,00 51 39 06:50 05:37 166 171 38 00:07:13 1,00 73 54 07:13 05:31 158 170 39 00:07:00 1,00 31 38 07:00 05:29 162 172 40 00:07:35 1,00 63 56 07:35 05:12 160 172 41 00:06:39 1,00 19 26 06:39 05:33 165 170 42 00:07:00 1,00 71 71 07:00 05:03 163 174 43 00:02:55 0,40 26 21 07:24 05:08 162 176

Onderkant formulier

Loading...

Laatste Lange Duurloop 37 km

Komende Zaterdag 11 april de laatste lange duurloop ter voorbereiding op de marathon van Hannover. We gaan proberen over deze 37 km 4.15.43 te rennen. Dit betekend 6.53 min per kilometer gemiddeld.  Over de marathon ga ik proberen een 6.00-6.10 per km te lopen.

3,5 uur duurloop

Split	seconds Total Time	kilometers Total Distance	meters Elevation Gain	meters Elevation Loss	minutes per kilometer Average Speed	minutes per kilometer Max Speed	beats per minute Average Heart Rate	beats per minute Max Heart Rate
Summary	03:26:44	30,64	575	573	06:44	05:18	148	158
1	00:06:57	1,00	36	29	06:57	05:50	146	158
2	00:06:36	1,00	11	21	06:36	05:40	152	156
3	00:06:30	1,00	21	13	06:30	05:54	152	157
4	00:06:32	1,00	11	12	06:32	05:44	153	155
5	00:06:40	1,00	20	17	06:40	05:50	151	153
6	00:06:49	1,00	19	22	06:49	05:57	148	156
7	00:06:51	1,00	43	40	06:51	05:50	149	155
8	00:06:45	1,00	44	38	06:45	05:18	149	153
9	00:06:49	1,00	12	19	06:49	05:49	147	152
10	00:06:52	1,00	10	6	06:52	06:06	146	150
11	00:07:16	1,00	28	32	07:16	05:50	139	149
12	00:06:32	1,00	9	3	06:32	05:43	146	151
13	00:06:33	1,00	13	9	06:33	06:06	147	150
14	00:06:32	1,00	7	10	06:32	06:06	147	150
15	00:06:51	1,00	4	5	06:51	06:11	142	150
16	00:06:32	1,00	11	9	06:32	05:24	145	153
17	00:06:28	1,00	9	23	06:28	05:59	148	152
18	00:06:39	1,00	19	8	06:39	05:57	147	153
19	00:06:33	1,00	10	12	06:33	06:06	150	156
20	00:06:42	1,00	13	17	06:42	05:50	147	155
21	00:06:38	1,00	45	44	06:38	05:24	152	158
22	00:06:33	1,00	39	36	06:33	05:46	153	156
23	00:06:30	1,00	12	18	06:30	05:47	153	157
24	00:06:35	1,00	12	9	06:35	05:56	153	155
25	00:07:00	1,00	19	16	07:00	06:07	150	155
26	00:06:54	1,00	17	20	06:54	05:36	148	156
27	00:06:37	1,00	9	6	06:37	05:57	152	154
28	00:07:55	1,00	35	39	07:55	05:47	136	155
29	00:06:39	1,00	19	21	06:39	05:43	152	157
30	00:06:46	1,00	9	8	06:46	06:15	154	157
31	00:04:20	0,64	12	12	06:49	06:02	153	155

Op koers 15 maart 2009

Zo dit weekend zit erop, 37 kilometer in 2 dagen. De spieren kunnen en moeten nu een beetje herstellen.

15 mrt 2009

Sun, 15 Mar 2009 17:24 Central European Time by jaap1205

Split Split seconds Total Time kilometers Total Distance meters Elevation Gain meters Elevation Loss minutes per kilometer Average Speed minutes per kilometer Max Speed beats per minute Average Heart Rate beats per minute Max Heart Rate Summary 02:07:30 20,01 456 454 06:22 04:08 164 174 1 00:06:03 1,00 43 34 06:03 05:17 154 165 2 00:06:10 1,00 25 27 06:10 05:36 163 174 3 00:06:25 1,00 19 10 06:25 05:15 162 166 4 00:06:22 1,00 22 28 06:22 05:28 162 166 5 00:06:31 1,00 32 27 06:31 05:04 162 165 6 00:06:34 1,00 12 22 06:34 05:36 162 165 7 00:06:21 1,00 5 8 06:21 05:35 163 168 8 00:06:26 1,00 22 10 06:26 05:57 160 164 9 00:06:29 1,00 6 21 06:29 06:06 161 164 10 00:06:17 1,00 17 15 06:17 05:41 165 168 11 00:06:21 1,00 35 50 06:21 04:08 166 168 12 00:06:24 1,00 39 21 06:24 05:07 166 171 13 00:06:19 1,00 21 37 06:19 05:07 168 170 14 00:06:21 1,00 40 36 06:21 05:01 167 169 15 00:06:29 1,00 22 18 06:29 05:34 166 170 16 00:06:28 1,00 19 11 06:28 05:40 165 169 17 00:06:26 1,00 3 7 06:26 05:50 167 169 18 00:06:25 1,00 42 47 06:25 05:42 168 170 19 00:06:07 1,00 18 15 06:07 05:29 170 172 20 00:06:18 1,00 14 11 06:18 05:49 170 172 21 00:00:03 0,01 0 0 07:07 06:04 172 172

Zwaar maar te doen 14 maart 2009

Even een tussenbalans voor wat betreft de trainingen. M'n Garmin registreerd 4 maal per week de traingen en tot nu toe geen blessures. noknok

  http://connect.garmin.com/activity/2119865  Alle begin is moeilijk...een week te laat aan het schema begonnen ivm de griep. Bij splits kun je de km-tijden zien bij player volg je de loop in z'n geheel.

http://connect.garmin.com/activity/2153848  Samen met Bert en Joep rondje met heuveltraining op het einde. De plaatselijke parkeerplaats van Appie Hein.

http://connect.garmin.com/activity/2194668  M'n eerste wat langere duurloop met de Hannovergroep. Zij lopen er nog 4 km bij ik zwaai af en vindt het na 1,5 uur voldoende.

http://connect.garmin.com/activity/2211213  Op zondagmorgen een bosloop met 19 mensen en na afloop een zoektocht naar een verloeren bril en als beloning warme chocolademelk met slagroom, heerlijk zo moesten alle zondagmorgens zijn.

http://connect.garmin.com/activity/2246059   Op dinsdagavond een rondje voor me zelf .

http://connect.garmin.com/activity/2299062   M'n eerste baantraining 4 x 2000 mtr in marathontempo.

http://connect.garmin.com/activity/2299058   langeduurloop in Zuidlaren/schipborg. Prachtige natuur en een prima organisatie. Nog even met Rick Bosma gepraat die liep 7 x 3km. Heb niet de volledige 29 km gelopen ik vond het bij 20 km en een beetje wel genoeg. Het feit dat ik nog een kleine traingingsachterstand heb is nog nog niet zo heel erg, alleen forceren en een blessure oplopen is in deze moet ik voorkomen.

http://connect.garmin.com/activity/2299057   Met Joep rondje Meeden

http://connect.garmin.com/activity/2383091   De dinsdagavondtraining met Bert-Joep-Peter had het aan het eind best eff moeilijk.

http://connect.garmin.com/activity/2383085   Baantraining 15 x 200 met de groep

http://connect.garmin.com/activity/2391547   Heerlijk zaterdagmorgentraining met een lekker zonnetje erbij. Samen met de groep een training in marathonTempo.

http://connect.garmin.com/activity/2417759   Uitlopen op zondagmorgen in de stromende regen. Geen droog stukje meer aan m´n lijf.

http://connect.garmin.com/activity/2524918   I.v.m een klein probleempje met de Garmin mist er een paar dagen. Vandaag de Smeerpijploop gedaan van Woltersum naar Delfzijl. Heerlijk gelopen in 5.52 tot 6.30. 

Tot zover wordt vervolgd.

 

10 februari 2009

Je hebt van die dagen daar kijk je naar uit en die de geschiedenis in gaan als de dag van de dagen. Waarover men later vaak nog spreekt en vraagt , waar was jij op die dag? De dag dat je als opa tegen je kleinzoon of kleindochter zegt : Opa weet nog goed wat er die dag gebeurde, jullie waren er nog niet...toen en toen. De kinderen zullen dan ademloos en met volle aandacht luisteren naar wat hun opa hun over die datum zal vertellen. Niet over kleinigheden zoals dat er iemand op de maan is geland, dat het oranje van Rinus Michels in de finale van een wereldkampioenschap heeft gespeeld, dat er twee vliegtuigen het worldtradecenter zijn binnen gevlogen. Nee het moet wel de moeite waard zijn van het vertellen. Nog een paar kleinigheden laat ik u hieronder zien:

1258	Mongoolse soldaten onder leiding van de kleinzoon van Dzjengis Khan verwoesten Bagdad en nemen de stad in waarbij 800.000 burgers worden gedood.

1863	Alanson Crane krijgt patent op een apparaat dat door middel van onder druk staand poeder een oplaaiend vuur kan doven: de brandblusser.

1930	Bij het eerste zelfstandige wereldkampioenschap ijshockey prolongeert Canada de wereldtitel door Duitsland in de finale in Berlijn met 6-1 te verslaan.

1933	Een voltreffer van een Dornier vliegboot maakt in Straat Soenda een eind aan een vijfdaagse muiterij (die in feite 'n protest-demonstratie tegen arbeidsomstandigheden was) door de bemanning van de Nederlandse kruiser De Zeven Provinciën.

1941	De eerste uitgave van de socialistische verzetskrant 'Het Parool' verschijnt.

1949	Premiére van Arthur Millers toneelstuk 'Dood van een Handelsreiziger' in het Morocco Theatre in New York.

1962

De Amerikaanse staten Georgia en Noord- en Zuid-Carolina worden afgesplitst van het Aartsbisdom Baltimore en gevormd tot een zelfstandige Rooms-katholieke kerkprovincie met het Aartsbisdom Atlanta en het Bisdom Savannah in Georgia, het Bisdom Raleigh in Noord-Carolina en het Bisdom Charleston in Zuid-Carolina.

2002	In Tiel stort het parkeerdak in van 'motel Tiel', een vestiging van de familie Van der Valk. Niemand raakt gewond. De oorzaak is het gebruik van slechte bouwmaterialen.

2005	(Nederland) - Wereldpremière van het prototype van de 'Formula Zero' kart op de AutoRAI in Amsterdam, een kart die rijdt op brandstofcellen en waterstof.

2008	Egypte wint de Afrika Cup ten koste van Kameroen door te winnen met 1-0.

Op 10 februari 2005 overlijdt de Amerikaanse toneelschrijver Arthur Miller. Miller is om verschillende redenen wereldberoemd. Met name door zijn toneelstuk "Death of a Salesman" of wel "Dood van een Handelsreiziger". Het stuk ging op 10 november 1949 in premiere, hij ontving er de Pulitzerprijs voor en het is een van de meest vertaalde én gespeelde toneelwerken ter wereld. Een andere reden waarom Miller de internationale pers regelmatig haalde is zijn huwelijk met filmster Marilyn Monroe. Het huwelijk duurde vam 1956 tot 1961 en zorgde voor krantekoppen als " Het Domme Blondje en de Superintellectueel".

                                                                            .

dinsdag

10

februari

2009

.

.

Jaap Molema begint met de voorbereiding van zijn marathon van:

.

HANNOVER

.

.

Frau Hannie wir kommen !!!!

Rondje Zuidlaren en de Workmate

Wat heeft dat nu weer met elkaar te maken? Nou helemaal niets maar wel twee dingen waar je lichamelijke ongemakken van kunt krijgen. Tenminste als je Jaap Molema heet.

Afgelopen zaterdag was dus mijn favoriet loopje. Na een marathon rustpauze van 14 dagen, waarin eenmaal een uurtje werd gelopen, moest het er maar eens van komen.

In die twee week heb ik me namelijk verschrikkelijk gedragen, ja, wat betreft de “natjes” maar vooral de “droogjes.”dan hè. Ga maar na. Drie verjaardagen, etentje bij de chinees en bij van der Vlak en natuurlijk het eten bij mijn schoonmoeder. En wie mij kent weet dat vlees en slagroom dan de boventoon voert. En dat kon ik best merken in Zuidlaren. De eerste kilometers gingen best nog wel. Met een eindtijd van 49.59 in mijn hoofd werd het bij kilometer 6 best even moeilijk. Het feit dat een nogal eigenwijs uitziende man , eind vijftig, mij meerdere malen voorbij ging, motiveerde mij toch enigszins om er een goede tijd neer te zetten. Wat denkt zo’n pief wel. Dat hij zo’n jong broekie als mij er even uit kan lopen. Bij kilometer 8 was ik er weer redelijk bovenop en richting Annen liep het een stuk beter. Bij kilometer 9 zette ik de turbo nog even aan.  Blijkbaar had hij een dubbele turbo. Op 500 meter

voor de meet, ging hij me nog voorbij ook. De slagroom, vlees en te weinig interval training hadden zijn werk gedaan. Met een sprintje kwam ik over de finish in 50.13 . Alle goede bedoelingen ten spijt, die van mij kwamen niet uit de verf.

Wat wel uit de verf kwam hierna was het tuinhuisje. Ja ja , na 2 dikke maanden in plastic te hebben gelegen in weer en wind, zag dit project het levenslicht. Ik had geen smoezen meer om achter te verschuilen, het moest er maar eens van komen. De laatste smoes was “ik heb geen handleiding”, nee dat klopt want die lag blijkbaar onder het hout wat ik nog niet had uitgepakt. Toen eindelijk de bewuste, Ikea handleiding, was gevonden kon de klus beginnen. Gelukkig had ik professionele ingeschakeld. Ik heb namelijk de vreemde gewoonte om van een uitklapbare strandstoel nog een rolator met 5 versnellingen te maken.   Bij het plaatsen van een windscherm hebben vrouw en kind de gewoonte om minimaal 2 uur later op het strand te arriveren, om mijn gestuntel niet te hoeven zien. Ik maak dan de vreemdste creaties. Jan des Bouvrie kan er nog een puntje aan zuigen. Wel twee puntjes want Jan wil altijd symmetrie.

Ik wilde echter deze keer goed beginnen en wat ben je dan zonder….jawel …. de WORKMATE. De hulp voor elke klu(n)s. De bedoeling is echter dat je dat ding uitklapt op de plek waar je gaat werken. En dat deed ik dus ook. Alleen als het om de 15 minuten gaat regenen moet dat ding weer onderdak. En dan behoor je dat ding ook weer in te klappen. Ja en dat deed ik dus niet. Ik pak hem op en wat denk je……….schiet het in mijn rug. Dat ding behoort je dus te helpen….ja daag. De rest van de dag hebben we vervend en stapelend, ik kan er geen genoeg van krijgen, doorgebracht. En dat tuinhuisje dat gaat helemaal goed komen. Ondanks alles.

Brief aan Frau Hannie

Hallo frau Hannie aus Hannover,

 

Iche schreibbe diesse brief omdas ich die einige ben die gut deuch kan schreibbe.

Wir wolle binnekort lanks komme vuur lauffe in Hannover neekstem jaar am 3 mai 2009. Hovve dan das sie slaafkamer habbe vuur uns. Wir wolle dan slaaffe mit ienne mit sex man und die dabei geheuren. Wel musse ich ienne sage das sie musse auf passen. Een paar lauffers habben vremde kewoontes. Su erst habbe wir Jos, wen si Jos tegekomme wirt alles bei ienne gaan wiebel’n und wubbsen, da kan er zelbst aug nigt aan magge. Wen er iennen vraagt om auf iere ruukke tsoe gaan ligge dan musse sie das dus nigt magge.

Auch mit Harm & Hennie musse sie auf passe, und musse sie ieren kuugge auf slot dreeen. beide wollen immer apffeltorte und beerdigungskoechen bakken. Aug wen es mitten in der nacht ist. Weiter habbe wier nog der Bert. Er wolle alles was ein konientjen magt aug maggen, aber er wolle kain fressen von das konientjen. Anders musse sie das maar uuberlege mit Ina zijne freundin.

 

Der paul moes viele fresse sonst komme er nigt over die eindstreiffe und musse sie die Greechen (night von der keese) sjikken om iem so holen halberwege. Om die kosten zu drukcken vraage wier sie op sie ein bet habbe der was kleiner ist, das ist fur die Loes. Sie ist night so groos und eine groosse ausgevallen sinasapfal karton is vielleight aug genoeg den dan kan sie ja schon beginne met die verwirkung der sinasapful. Swei unser lauffer wirden spater komme, Babs ubd Fred musse iere 34 kinder nog unterbringen, das night alle iere eigene kinder hoor. 17 sind van Babs und 19 von Fred. Das sind 36 huur ich sie sagen. Ja das stimt, er had nog swei suhauze.......wie ier aug alles su hausse habt. Ja die habbe night stil gezessen die Fred und Babs.

Wir habbe aug nog eine rollerin, die Marian, sie magt mit mit der 50+ abteilung, eine vraage habe ich nog wel. Ist es meuklig das sie eine foto von ihr verspreitted, den wir sint bange das sie night suruuk kan komme, omdas sie night meer zoviel wielle had. Das foto wirde ich mit schiekke.

 

Das ist es for erst, sie musse wel rechnung halte das alles stimt mit das essen. Wir neeme die Arjanne mit unt wen das night stimt, dan wirt sie iennen den poekel vol rachenn. Fur oense abreisse wirden wir iennen nog maal bellen.

 

Ich selbst habbe night zoviel wuunse, nuur jeden avond was slaagshane fur das slaaffe keen !!

 

 

Viele grusse und auf wiedersnittsel

 

Helmuut aus Veendam

 

 

 

 

 

* Habbe sie da wel eine stok dabei vuur oensere flagge, es darf eine kurtse zijn wir hangen iem nur halpstok den neekstem tag. When sie bellen, nur via mier die anderen werden iennen night versteeen.

IJS en CHOCOLA

Hoor u denken die neemt het er van, maar is niet helemaal terecht. Tuurlijk dit is een rust week, heb nog niet weer getraind. Maar ook geen ijs gehad voor innerlijk genot. Het ijs heeft betrekking op mijn kuit. Dinsdag naar de fysio geweest en die concludeerde "je hebt je kuit opgeblazen". Hoezo ? Nou gewoon opgeblazen. Maar wat is dat dan "opgeblazen". Ja met een Rennie zul je het niet redden. Dus rust en behandeling. De pezen/spieren in je kuit trekken samen en ontspannen zich. Dit kun je ongestraft doen zolang de spieren genoeg voeding krijgen en een goede doorbloeding is gewaarborgd. Dit kan anders worden als de vele klappen vermoeid raken en als het ware kapot worden getrokken. De kuit wordt hard en rekt niet meer uit maar blift als een klomp vast zitten. Nu denkt u op de bank zitten ijsje eten en chocola er achter aan. Bijna goed. De fysio maakt VOORZICHTIG......pffffff....de klomp spieren wat los en de "kneuzingen" worden behandeld met jaja....komt u maar .......met ......cho.....eh......IJS. En die chocola, die had Babs na afloop bij zich en ik hoorde haar nog zeggen:"die met caramel die is lekker" . Nou Babs die is niet lekker. DIE IS HEEEEEEEEL lekker.

Woensdag was uitlooptraining bij de club het regende en ik zag het uitfietsen even niet zo zitten. Toen het telefoontje kwam waar ik bleef want ze wilden nog even naleuten. Jaja !!!! Nee ze wisten dat Jo ook op de baan was en dat was degene met de tijd van 4.27.40 die ik had geevenaard. En ze genoten er zichtbaar ;-) van, even jennen en dat moet kunnen. En er werden ook alweer stiekum plannen gemaakt voor het volgend seizoen, want 1 marathon per jaar moet toch mogelijk zijn zeker met zo'n hechte groep,  appeltaart en chocola/caramel.

DAS DARF DOCH NICHT WARH SEIN !!!!!!!!!!!

Ja, dat is dus een verkeerde manier om een Nederlander te motiveren. Op kilometer 27 stond een Duitse toeschouwer langs de kant me aan te moedigen met de kreet "Du kannst es". Dat is geen aanmoediging, dat is meer het tegenovergestelde. Stel voor dat ik het haal, dan krijgt hij dus gelijk. En dat is knap moeilijk voor een nederlander. Als hij nu had gezegd "Du schafft es nicht"......dat was pas een motivatie geweest, dan waren echt alle remmen los gegaan. Zo van, ik zal hem even laten zien dat ik het wel kan. Dat werk eigenlijk veel beter bij mij. Maar goed, het was natuurlijk goed bedoeld en zo moest ik het dan ook maar zien. Ik had uiteindelijk mijn motivator naast me lopen, Arjanne, U weet wel die van Fullfit. Maar laat ik niet vooruit lopen en beginnen bij het begin.

Vertrokken op vrijdagmiddag met Marian, Fred en Babs Muurman en Astrid richting Berlijn. Eigenlijk al een voorbode dat het een prachtig weekend zou worden, want zeg nu zelf geen problemen onderweg en prachtig weer erbij. Enige smet was dat ik als bijrijder Chantal (navigateuse) op schoot moest nemen omdat de Fred z'n navigatieraambevestiging (leuk voor scrabble met 3 x woordwaarde) niet in het donker werkte. Ze vergat ineens haar mond open te doen maar riep nog net op tijd bij een haakse u-bocht dat we op plaats van bestemming waren. De rest van de Berlijngroep waren s'morgens reeds vertrokken en kwamen ons nu verwelkomen.

De zaterdag stond in het teken van stapelen en de skeelerrace van 42 km van Marian. Het stapelen kreeg wel een heel apart begrip. Toen we gingen kijken naar de 6 km race van die ochtend bij het imposante Olymipisch Stadion. Stonden de kraampjes met bananen, appels, sportdrank, koeken en koffie klaar. Als een stelletje uitgehongerde bavianen werd om iedere meter gestreden dus dan maar letterlijk stapelen. Rond 16.00 uur werd gestart met de 42 km voor de skeelers. Marian had de pech gelijk al in het begin te vallen en na 18 km een wiel te verliezen. Maar ja, ze had nog 9. Bij 32 km verloor ze aan die zelfde kant echter nog een wiel. Daardoor liep haar tijd wat op, maar met een 2 uur en 19 minuten en twee wielen in de hand, een prestatie van formaat. Op zo’n dag loop en slenter je toch meer dan de bedoeling was. Ik wilde Marian toch op de foto zetten en dat betekend verplaatsen. Toen we daarna ook nog best lang moeten lopen naar de Italiaan, voelde ik de benen wel. Flink wat spagetti er tegen aan en dan naar bed. 

Dan de dag van de race. Ontb ijt om 6.00 uur drie uur voor de start. Er werd nog wat ingeslagen met z’n allen. Toch voelde je de spanning. De meeste lopers van onze groep liepen voor hun eerste marathon. Harm, Bert, Loes en Paul. Niet dat ik de man met ervaring was met m’n tweede marathon (zie Amsterdam), maar de spanning was bij mij toch iets minder. Berlijn was vol, gezellig en vol. Een half uur voor de start stonden met nog een paar (40.000 man) klaar voor de Run. Tussen de Brandenburgertor en de zuil “des Sieges” stond het vol. Een grote mensen massa kwam in beweging en gingen ervoor.

De eerste kilometers waren geen probleem. We liepen met Arjanne als pacer en lieten de drinkposten de eerste 15 km aan ons voor bij gaan en spraken onze eigen bidons aan. We bleven redelijk vlak lopen, rond de 6.10 tot 6.30 de kilometer. De halve ging in 2.14.00 en dat lag precies op schema. Na de 25 werd het iets moeilijker. We waren nog met vieren. De hiervoor genoemde Duitser moedigde mij aan, drinkposten werden gebruikt en lopend werd het water of sportdrank genuttigd. Het koste hierbij kracht om weer bij de groep te komen. Na dat Bert op 28 zijn geluk alleen wilde proberen, vielen Loes en Harm bij kilometerpunt 31 terug en was ik nog alleen met Arjanne. Ik wilde de tijd van een clubgenote verbeteren (4.27.40), maar echt heel soepeltjes ging het ook niet meer. Toch wilde ik er voor gaan. Het viel op dat veel mensen begonnen te lopen terwijl wij konden blijven doorgaan. De langzame duurtraining begon zijn vruchten af te werpen. Bij 35 km liep het ook nog wel goed hoewel de bovenbenen toch iets vol liepen. Het probleem kwam echter bij 37 km om de hoek kijken. Mijn rechterkuit begon irritant pijn te doen bij het goed afrollen van de voet. Arjanne liet me echter niet met rust en schreeuwde me toe dat ik het kon. De buitenlander om ons heen keken ons aan en vroegen zich verbaasd af wat er allemaal gebeurde. Steeds meer mensen begonnen te lopen en ook mijn hoofd begon steeds vaker te verlangen naar een paar looppassen. Gewoon even lekker rustig aan doen. Bij een drinkpost met de beker in de hand liep ik wat extra meters, maar werd weer wakker geschud door Arjanne haar aanmoedigingen. De kuit wilde eigenlijk niet meer maar ik wilde toch graag door, ook nadat een plaatsgenoot een eind had mee gelopen en er 2 km voor het einde ook af moest. De bocht om,” DAS TOR” riep de pacer, normaal niet iets wat je graag wil horen als je net een EK-voetbal achter de rug hebt, waar Duitsland het goed heeft gedaan. Maar het gaf mij toch weer een extra drive. Een man voor mij dacht daar iets anders over, en probeerde de inhoud van zijn maag zo volledig en duidelijk zichtbaar voor me neer te leggen op straat. Mijn Garmin 405 gaf aan 4.26… en een beetje zodat ik er vol voor ging. Voor de finish gingen we met samen hand in hand over de meet de vuist gebald. Ik had het gered en mijn pr verbeterd met een 15 minuten. 4.27.00 gaf hij aan.

Alles deed pijn vooral mijn kuit maar de voldoening smaakte heerlijk, ik had hem. Mijn medelopers waren allemaal tevreden met hun eerste marathon. Wat restte was een terugreis van 6 uurtjes richting Veendam. In het hotel kwam ik er achter dat mijn netto tijd 4.27.40 was geworden. Vreemd mijn Garmin gaf anders aan. Een kijken wat de tijd van mijn clubgenote was :   4.27.40 

DAS DARF DOCH NICHT WAHR SEIN…………………….!!!!!!!

NOG 1 Week

Nog een week. Een week vol rusten, eten en aan het einde veel drinken. Zoals zo vaak slaat de twijfel altijd aan het einde toe. Heb ik wel genoeg gedaan. Had ik meer interval moeten doen oftewel hoe zit het met de snelheid. En ik weet de tijd is op zich niet belangrijk. Wil er gewoon van genieten. Heb het gevoel dat ik vorig jaar voor de marathon van Amsterdam meer had getraint. Toch blijkt dat niet zo te zijn. De voorbereiding was langer en dus hebben we meer kilometers gemaakt. Onze Berlijngroep bestaand uit Jos Arianne Harm Bert Fred Paul Loes (Joep Groninger marathon) Marian (skeelerend de marathon) en ondergetekende, plus alle aanhang Ina Babs Greetje Henny Astrid/allies zijn erklaar voor. Hebben vandaag de laatste training gehad en daarna was het appeltaart eten bij Harm en Henny. Man wat smaakte dat heerlijk. Hieruit blijkt maar weer dat het niet alleen de training is maar ook de saamhorigheid van de groep, zoals bij ons.

Vandaag nog een nieuwtje aangeschaft. Ben best tevreden over de Garmin 305....maar kreeg vandaag de kans om een Garmin 405 te kopen. Heb nog een week om alle noviteiten te leren kennen en zal dat nog proberen in de log te vermelden. De eerste indrukken zijn goed.


groetjes Jaap

Op naar Berlijn

Kom er weer es aan toe. Hoe er mee staat ? Gewoon goed , mag beslist niet klagen. Nog steeds onder behandeling bij de podoloog. De knie klachten nemen af en de trainingen worden langer. Momenteel zitten met een groep van ongeveer 15 personen (incl aanhang) in de voorbereiding op de marathon van Berlijn 28 september 2008. We hebben ons los gemaakt van de normale vereningingtrainingen op de baan en in het veld, en hebben van onze trainers, Jos & Arjanne een trainingsschema ontvangen. De nadruk op deze trainingen ligt op de duurtrainingen. Anders gezegd vetverbranding. 7 min per kilometer.

Mijn vakantie was daar natuurlijk ideel voor. Marian en mijn persoon hebben twee weken doorgebracht op Terschelling, home town van de moderne troubadour Hessel. In een informatie boekje vond ik schitterende fiets/loop/hardlooppaden. Voor elk wat wils 5, 10 kilometer en verder. In een prachtige natuurgebied waar je je soms helemaal alleen achte met de natuur. Bossen duinen en strand, we hebben samen alles gezien. Ook de mountainbike kreeg weinig rust, wat je zegt een echt trainingskamp.  In die 14 dagen hadden we niet altijd te warm weer. nadelig voor de vakantie, ideaal voor de hardloper in voorbereiding op de marathon. 4 maal per week een training van 5.30 minuten de kilometer tot 7 minuten per kilometer. Vooral dat laatste valt niet altijd mee. Als je alleen loopt heb je snel de neiging om iets meer aan te zetten. Gelukkig wees m'n Garmin 305 waar ik mee bezig was.

Weer thuis gekomen train ik veel met Harm en Bert. Dins- donder- zaterdag het kortere werk , ongeveer 1 uur rond de 6 a 6.30 de kilometer. Zondags de duurloop van 2 to 3 uur. Op rustdagen rusten of met Marian (steun en toeverlaat) een pittige fietsroute. Met elkaar naar een doel BERLIJN !!!!!!!!

Kortom we zijn er weer...............................

Beginnen bij de Basis

Ja ik ben er weer. Heel voorzichtig....maar ben er weer. Sinds m'n laatste weblog-bericht veel gebeurd. M'n laatste serieuze loop was de Drents-Friesewold Marathon te Diever, 10 maart 2008. Ik deed daar mee aan de halve marathon. Een paar week daarvoor liep ik ter voorbereiding hierop, een testloop van de Rotterdammarathon. Deze was 28 km. Al vanaf November 2007 liep ik met een pijnlijke linkerknie. Bij de 28 km loop kreeg ik weer na 19 km last van m'n linkerknie, maar kon de pijn tot het eind volhouden. Maar 10 maart was het einde oefening. Reeds na 4 km kreeg ik last en dit volhouden tot 15 km. Ben de laatste 6 km afwisselend lopend en strompelend als laatste binnengekomen. Ik was het zat..........eerst de oorzaak en dan pas weer verder. Heb alles geprobeert. Nieuwe schoenen, fysio, zooltjes, rust, werkplekverbetering.....weer nieuwe schoenen......echt alles. Het resultaat.......begin april......na 2 km voelde ik de pijn weer opkomen. Ik was er klaar mee. Dan maar stoppen.

Maar ja, Marian loop wel en als je dan mee gaat begint het toch weer te kriebbelen. Nog een keer dan. Dan maar een Podotherapeut proberen. Een specialist die kijkt naar de stand van de voeten t.o.v. de rest van het lichaam. Ik had zolen, ook bij een specialist vandaan, maar ik had toch twijfels. heb nu sinds 14 dagen de nieuwe zolen die behoorlijk verschillen met de oude zolen. Scepsis blijft.....maar heb nu twee individuele trainingen gehad. helemaal op nieuw beginnen. 1 minuut rennen, 1 minuut rust........na 25 minuten terug en geen last. Zit nu op, 5-1-5, 35 minuten training. Heb nog geen pijn of knieproblemen weer gehad. Maar blijf voorzichtig, ben er nog lang niet. Ik richt me op de Stadsloop van Appingedam (10km) en daarna de 1/2 marathon van Klazinaveen en dan uiteindelijk de marathon van Berlijn die al op de planning stond en waar ik me al voor heb laten inschrijven. Heb het clubtenu toch niet voor niets gekocht, dan zal ik het gebruiken ook. groetjes en tot de volgende log ;-)

RUST

Afgelopen zaterdag de Adrillenloop gedaan met Marian en Inge. Ben gaan hazen voor de dames. Geprobeerd om binnen het uur te blijven over de 10 km. Jammer genoeg zat dat er net niet in. De  eerste 5 gingen nog rond de 30 minuten. Toen echter het weer , veel wind, tegen ging zitten was het onmogelijk om het tempo vast te houden. Eeen hagel/regenbui deed de rest. Koud en moe kwamen de meiden met 1.02. over de  meet. Toch goed gedaan hoor. Die 60 minuten barriere gaan jullie pakken.
Ik zelf heb deze week  rust genomen. Maandag en woensdag geen training. Zit te wachten op mijn nieuwe asics schoenen. Had al nieuwe maar die waren toch net iets te groot. 1/2 maat kleiner proberen. Denk dat ik vrijdag en zondag mijn training hervat en zo de draad weer op ga pakken.
Ik ga me richten op de oudjaarsloop in Blijham..........de dip moet nu maar eff voorbij zijn ;-)

Nieuwe doelen

Het was het weekje van niets doen, lekker luieren, lekker eten en drinken. Gewoon even niet getraind. De complimenten van mijn medelopers en clubgenoten waren hartverwarmend en deden me goed. Ik was al gewaarschuwd, je doel is verdwenen en de vraag is wat nu....

Denk gewoon richten nieuwe doelen. En die zijn er genoeg. Lijkt me duidelijk dat ik revanche wil op me zelf en de tijd van Amsterdam. Het moet sneller kunnen. Had in Amsterdam de lange loop-sokken gekocht en die gaan we uitproberen. Heb ook de nieuwe Asics Nimus 9 loopschoenen gekocht. Als de knieproblemen van de Amsterdam marathon aan het schoeisel heeft gelegen, moet dat nu dus verleden tijd zijn. Ook eff de clubkleding gepast en besteld, zag er goed uit.

Afgelopen zondag 10 kilometer gelopen. Kwam moeizaam opgang. Even wennen aan de nieuwe schoenen en de loopsokken. Naarmate de kilometers elkaar opvolgden ging het iets makkelijker. Probeerde zo vlak mogelijk te lopen, zo rond de 6 minuten de kilometer. En volgens onderstaand overzicht lukte dat redelijk. Kijk uit naar de adrillenloop aanstaande zaterdag. Kijken wat mijn 10 kilometer doet ;)

M'n eerste........Gelukt

man/vrouw met de hamer....ja die ben ik tegengekomen. Alleen sloeg ie me niet daar waar je het verwacht. Nee, de beste man of vrouw sloeg me met dat ding tegen m'n knie. En dat is knap vervelend als je nog 7 km moet lopen in je eerste marathon.

Alleen ik had iemand beloofd, ook al moet ik kruipen uitlopen doe ik hem. Ik had vrijdag bij vertrek een mp3 speler meegenomen met 12 uur muziek, met andere woorden ik had de tijd wel.

We vertrokken zaterdag lekker vroeg richting Amsterdam (de trainers/pacers Jos en Arjanne, Marian en ik. Na m'n startnummer te hebben opgehaald en een runners-markt te hebben bezocht gingen we Amsterdam in, beetje sfeer proeven. En de sfeer was prima. We hebben ons goed vermaakt. Madam Tussauds was een beetje druk en bij de Arena had ook niemand tijd voor ons , die hadden problemen genoeg met NEC. Dus kregen Jos en ik 5 euro mee voor een andere Madam. Maar ja die zijn duur. Dus na een korte "hallo" op de zeedijk was dat geld er ook al weer door en zijn we de "kalver" maar op gegaan. Wat winkelen, terrasje binnen gepakt en tot slot natuurlijk een heerlijke pasta bij een Italiaan.

Wel kreeg ik na een tijdje lopen wat klachten in de lies. Volgens mij denk je zo kort voor een marathon dat je overal last van krijgt, eenmaal richting hotel in Vinkeveen was de pijn gelukkig verdwenen. En wat een hotel kamer......GROOT....luxe (2 tv, fax) alles er op en aan. Zeker een aanrader voor de volgende keer.
De volgende morgen, zondag, vroeg dag. We zaten om 8.00 uur aan het ontbijt en dat had het zelfde predicaat als  het hotelkamer...luxe dus.

Dankzij een door Jos geregelde parkeerkaart konden we dichtbij het Olympisch Stadion parkeren. En de sfeer was prima. Iedereen is opgewonden en vraagt aan wildvreemden welke tijd ze in hun hoofd hebben. Marian kon zich vermaken op de tribune en wij namen plaats in de startvakken, gericht op de eindtijd van ongeveer 4.30.00 uur. Ik was onderwijl al zo'n 4 keer naar de toilet geweest.....maar ja hoor ......vlak voor de start kwam het gevoel weer. In de hoop dat dat gevoel zou trekken als we onderweg waren gingen we toch van start. Een opwinding ging door het oude stadion toen het startschot viel.  De Kenianen schoten weg en met een "laat ze maar, die halen we straks wel weer in " probeerde ik de spanning wat weg te nemen.

De eerste kilometers heb je genoeg te zien. Ik kon Jos & Arjanne goed volgen door de boven hun zwevende ballonnen. Toch liep ik niet lekker. Ik moest toch nodig, want het gevoel bleef. Een toiletcarrocel was geen optie omdat je dan moest wachten. Na 3 km zag ik een zevental mannen langs een heg staan, en die waren niet van de plantsoenendienst, dus ik werd nummer 8. Wel wat tijd verloren door een piepklein knoopje die niet los wilde, maar al gauw was ik weer op het parcours. Geleidelijk wist ik weer naar de ballonnen toe te lopen en sloot weer aan. Op zich was het wel genieten. Veel publiek en een leuke groep bij elkaar. Bij kilometer 13 begon het stuk langs de Amstel richting "Oudekerk aan de Amstel". Het ging best lekker en ook goed bij te houden. Na het keerpunt op 21.1 km werd het lopen wat bemoeilijkt door een stevige wind die schuin op op ons af  kwam, hierdoor voelde het koud aan. Ook de ambulance die 3 keer voorbij moest verbrak het ritme enig sinds.   Bij 25 werd het wat zwaarder de gel kwam erbij en ook dronk ik wat meer. Maar duidelijk was wel dat de vermoeid wat vroeg op kwam zetten. Km 32 liet ik de groep wat lopen, maar bleef de Jos & Arjanne in de gaten houden. Jos kwam af en toe buurten hoe het ging. Als ik dit vast hield kon ik binnen die 4.30.00 binnenkomen. Mijn kilometer tijden waren redelijk vlak en toonden weinig verval.

Waar ik echter geen rekening mee had gehouden was een oude knie blessure die me meer als een 1/2 jaar uit de roulatie had gehouden. Plotseling bij de 35 voelde ik de zijkant van de knie. Een behoorlijke domper. Ik kon amper 500 meter langzaam dribbelen en moest daarna 200 meter gewoon lopen. Iedereen laat je altijd weten ga nooit lopen......echter ik kon niet anders. 7 kilometer, normaal een peulenschil werd een martelgang. Ik wilde echter de finish halen en strompelde door het Vondelpark richting Stadion . Het vele publiek sleept je er wel door, maar met een blessure loopt het toch anders. Nog een keer aanzetten........Ik wilde hoe dan ook in het stadion zelf absoluut niet lopen en zeker de finish niet lopend passeren. Te veel pijn om echt te genieten....maar toch dolgelukkig dat ik het volbracht had kwam ik over de streep na gekeken door Jan-Douwe Kroeske.

Ik had het gehaald in 4.42.51 netto tijd. Werd opgevangen door de Jos & Arjanne. Mijn boven benen deden pijn en waren zwaar. Niet gaan zitten was het advies, je komt niet meer ophoog. Wat is een houten bankje dan erg verleidelijk om even plaats te nemen, even de spieren in de benen te ontlasten. Ik had ook mix-feelings. Aan de ene kant blij, dat ik het gehaald had. Aan de andere kant teleurgesteld dat ik de 4.30 niet heb kunnen halen. Maar toch overheerst de blijheid. Geen illusie armer, maar zeker een ervaring rijker. Een ervaring die ik wil gaan gebruiken bij een volgende marathon (Rotterdam/Berlijn).

Het etentje na die tijd zoek ik dan zelf wel uit, en laat niet Jos de keuze maken. Om een bordje patat met 1/2 kip te verorberen moest ik 15 traptreden naar boven om in het restaurant te komen en nog eens 15 treden om ergens rustig van mijn avondmaal te mogen genieten.  Met enkele vreemde bewegingen is het me ook nog gelukt om weer bij de auto te komen.
Tegen 19.30 uur kon ik moe maar voldaan in mijn stoel gaan hangen ;-)

Ik wil hierbij nog even enkele mensen bedanken die het mogelijk hebben gemaakt dat het me gelukt is deze marathon te volbrengen. Otto bedankt voor het vinden van oplossingen als blessures roet in het eten dreigde te gooien. Willem (broer) en ook Ria voor de uitdaging om met het lopen te beginnen en de familie-strijd in stand te houden. Speciaal dank aan Jos & Arjanne die met raad, daad, motivatie en ingepaste trainingen klaar stonden als ik twijfelde of het eff niet zag, zonder jullie was het me nooit gelukt, dank jullie wel. En het weekend doen we nog eens over, was gezellig. Dank jullie allemaal, die het project KIKA financieel hebben gesteund. Dank jullie, die mij altijd  motiveerden en die ik niet bij naam durf te noemen omdat ik dan bang ben dat ik er eentje vergeet. Ik ken ze wel.......;-)

En dan nog iemand die die ik het aller meeste dank ben verschuldigd. Als het eens niet liep, Als ik de schoenen door de kamer gooide, omdat blessure elke keer weer roet in het eten dreigde te gooide. Als ik het eet-schema in de war stuurde. Als ik met vuile was kwam als je net de wasmachine uitpakte.
Als je je  werk-weekenden verzette om bij mijn wedstrijden aanwezig te kunnen zijn. Als je naast me fietste bij een duurloop en omdat je in me bleef geloven.........bedankt Marian xxx.

Kapotte knieen en een PR

Blijkbaar moet het eerst tegenzitten voordat je een prestatie kunt neerzetten. Irritatie, boos worden het zat er gisteren allemaal in. Bijna was de voorbereiding van de marathon in het water gevallen. Terwijl het allemaal zo relaxed begon, de Zuidlaardermarktloop. Niet helemaal fris en dus wat verkouden zowel Marian als ik stonden we aan de start. En ze waren er allemaal. Willem, Sharon, Marian, Inge, Renee, Henk ...allemaal. De suporters Jos, Arjanne, Bonja, Lineke, Ria...enz.

We stonden redelijk vooraan. Wat gebeurd er ......ik had ruzie. Ruzie ja ....met wie vraagt u, met mijn Bidon. Al na 200 meter merkte ik dat ie niet goed op mijn rug zat. Na correctie, verlies ik dat ding na 500 meter. Weg ritme en snelle opening......daag Willem....flitste het door me heen en dus ook daag pr.  Dan maar in de hand houden dat ding. 1e km  in 4.45  geloofde mijn eigen ogen niet, dat viel dus nog mee. Maar het had natuurlijk wel kracht gekost.  Ik bleef echter onder de  5 minuten grens en dat viel me mee. Ik wilde nu eindelijk  dat familie-record van 49.47 verbeteren. Het zat er nog in. Ik had de Garmin ingesteld op een virtuele partner en hem op 50.00 minuten precies gezet. Ik bleef voor....nog steeds.

Bij 4 km had de buurt een poort gemaakt en deelde snoep en drinken uit. Alleen hield dat ook in dat er rekening gehouden moest worden met de breedte van de poort. Een van mijn medelopers was blijkbaar afwezig. Hij wisselde plots van baan en voor ik het in de gaten had lag ik languit op de stenen......mijn bidon 10 meter voor me uit over de straat. Staan was m'n eerste gedachte. Met de bidon in m'n hand zette ik achtervolging in op de rest. Terwijl de man voor me vroeg of het ging bekeek ik de schade. Twee kapotte (schaafplekken) knieen en een wijsvinger die behoorlijk pijn deed, maar een voordeel........... ik liep nog ........en Amsterdam kon waarschijnlijk gewoon doorgaan. Mijn renbroek kon echter de prullenbak in.

Eff had ik het moeilijk op 6 km. Ik maakte me echter eff kwaad om het verloop en een irritante loper voor mij die alles afsneed en buiten de linten zoveel mogelijk naar een kortere weg zocht. Iedere keer pakte ik hem terug.....maar steeds meer sneed ie af......die heeft echt maar 9,5 gelopen denk ik. De laatste paar kilometer trof ik  in een vrouwelijke mede-loopster een ideale loop-partner. Zij voor.... ik voor....ik voor.... zij voor.....Bewust keek ik niet naar de tijd maar zag dat ik op m'n virtuele Garmin partner ongeveer 160 meter voor sprong had. Dat moest genoeg zijn voor een pr. Hoeveel wist ik niet.

De spurt naar de finish en .........48.20......een pr met 2 minuten en een verbetering van het record met 1.27 min. Nooit gedacht......en dat met zoveel tegenslagen.
Iedereen had goed gelopen......Willem op 52 minuten en een beetje en Marian en Inge (de 5km) beneden de 30 minuten met respectievelijk 29.01 en  28.24 klasse dames. En Sharon fantastisch meid. Als je wilt kun je nog beter. Heel veel mensen aan de kant dachten kon ik dat ook maar. Jij doet het.....;)

Ik was echter tevreden met het aller belangrijkste..........ben heel uit de strijd gekomen ..................Amsterdam kan doorgaan. ;)

KiKa (Do i have to say more)

                                           KiKa = KINDEREN KANKERVRIJ

3 jaar geleden ben ik begonnen met hardlopen. Na 100 meter lag ik lang uit over een bankje te hijgen. Dit moest ik leuk vinden. Toch heb ik doorgezet en hoop op 21 oktober a.s. in Amsterdam mijn eerste marathon uit te lopen. Of het mij gaat lukken is voor mezelf ook een vraag. Nog nooit heb ik deze afstand van 42195 meter gelopen. Om mijn eigen motivatie te verhogen, heb ik altijd gezegd dat ik tijdens mijn race 2 doelen voor ogen wilde hebben. De 1e om de finish binnen een acceptabele tijd te halen, en als 2e met mijn race geld binnen te halen voor een goed doel. Dat doel moet worden KIKA of te wel Kinder-Kankervrij.

Waarom heeft de bestrijding van kinderkanker extra steun nodig? Met de behandeling en genezing van kinderkanker staan we al zo’n 10 tot 15 jaar stil op een ‘slagingspercentage’ van circa 70%. Bijna 30% van alle kinderen met kanker sterft nog steeds aan deze ziekte, terwijl we dankzij nieuw genenonderzoek weten dat we een sprong vooruit kunnen maken. Wat ontbreekt is voldoende geld. De sprong vooruit laat daardoor vooralsnog op zich wachten, een situatie waarvoor kinderen met kanker (en hun naasten) de prijs betalen! Kinderen met kanker hebben geen motivatie nodig, voor hen is het vechten voor hun leven. Alleen is vechten niet genoeg. Ik heb een keuze, “gewoon” stoppen met lopen, en thuis in de luie stoel gaan zitten. Deze kinderen hebben geen keuze. Elke seconde en euro telt.

Mijn vraag aan u is dan ook. Wilt u mij “sponseren per kilometer” tijdens de marathon van Amsterdam. U mag natuurlijk ook een ander bedrag toezeggen.

□ Ja, ik beloof Jaap te sponseren voor € 0.25 per kilometer.

□ Ja, ik beloof Jaap te sponseren voor een vast bedrag, € ____________*

□ Nee, wij sponseren Jaap niet.

Wilt u dit formulier terug faxen naar 0598613777. Ik houd u op de hoogte na de marathon hoeveel kilometers ik heb afgelegd. Op internet kunt u het ook volgen op http://molemasmarathon.web-log.nl/ of mij bellen voor info 0618118111.

De donatie’s worden ook op deze weblog weergeven dit kan eventueel met logo. • Mocht u een vast bedrag willen storten dan kan dat op ING 67.12.69.828 tnv JJ Molema te Veendam. Onder vermelding van Marathon-Kika. Hebt u nog vragen of wilt u uw logo (voor op de web-log site) zenden dan kan dat via : jjmolema@orange.nl

Namens KiKa bedankt

Jaap Molema

Download kika2.doc

   

 

Zondagmorgen....vroeg !!!!

Het was inderdaad vroeg afgelopen zondagmorgen. Met zaterdagavond nog een verjaardagsfeest....Marian was vandaag jarig (7 okt hiephiephoera). Na dus een wat korter nachtje dan normaal zat ik om 7.45 uur op de fiets richting Meeden, waar we ons met een groep gingen verzamelen voor een rustige duurloop. Met gekromde vingers aan het stuur van de kou kwam ik aan bij Jos & Arjanne. Zo nu alle negatieve opmerkingen zijn er uit (vroeg, korte nacht en kou) zijn kan ik beginnen te tikken over de duurloop zelf. En het liep best lekker. balangrijk punt was even dat we ook langzaam zouden blijven lopen. Ik heb gemerkt dat als je in je eentje een duurloop doet, je al gauw een te snel tempo aan gaat houden. In een groep kun je elkaar makkelijker corrigeren. Een opmerking naar de kop van de groep ("we zijn aan het trekken", "ruiken we de stal nu al", is genoeg om  het tempo iets terug te brengen. Vaak gehoorde kreet is dan ook "langzaam lopen moet je leren".

Ik probeer deze duurlopen ook te gebruiken om info te verzamelen van degene die reeds een marathon hebben gelopen of ook langere afstanden hebben gelopen (bedankt Jo). Waar moet je aan denken. Hoe doe je het met de voeding voor onderweg. Gebruik je je ipod wel....dat soort vragen. De uiteindelijke afstand werd 20 km in een tijd van rond de 2.15 uur. Was wel aan het eind wat stijf in de rechterheup maar dat heb ik vaker en mag tot nu toe geen opstakel of vrees zijn voor blessures. De terugweg op de fiets was behoorlijk aangenamer als toen ik heen ging. De zon scheen en met kwarkgebak in het vooruitzicht zag ik het wel zitten. O ja iets nieuws een over zicht via http://www.ttsm.com met het tempo en alles wat er bij hoort. Bekijk het maar even. Let vooral op het tempo lekker traag ;) Ga dus naar

http://www.ttsm.com/ext/getTripExtView.tts?t=4342&to=map&extview&large&language=NL

Deze link moet je dus kopieren en plakken in je browser, klik op "meer van deze  trip" (rechtsboven) en je ziet alles snelheid en hartslag enz

Verkouden

Afgelopen maandag de baan-training overgeslagen en een stukje gaan fietsen. Met gelijk daarna een zonnebank genomen om de boven beenspieren wat warmte te gunnen. Na een intensief weekend laat ik ze even tot rust komen. Woensdag heb ik de training weer op gepakt met 11 km loop samen met de groep. Ik was niet echt fris. Wat last van de keel en kreeg wat hoestbuien. Het is duidelijk dat ik qua belasting bijna op mijn max zit. Vooral in deze periode is oppassen voor infecties en virussen. Ik had ook moeite om het tempo van de groep bij een versnelling vol te houden. Daarbij voelde ik ook dat de boven beentjes nog niet helemaal hersteld zijn. Gisteren (donderdag) gebeurde waar ik al bang voor was. Hoesten/keelpijn en dus verkouden. Hoop dat ik met een kuur weer snel boven op ben, zodat ik zondagmorgen een van mijn laatste lange duurlopen kan doen. Komende twee weken zullen ook in het teken van voeding staan. Even met het eten pas op de plaats zodat ik de laatste week aan koolhydratenstapeling kan doen. Tussendoor ga ik mijn favoriete loopje nog doen de 10 van Zuidlaren (Zuidlaardermarktloop) . Kijken of ik onder die 50 minuten grens kan komen ?
Het overzicht hieronder de arbeid van de laatste 7 maanden. Hierbij zijn niet de baantrainingen op maandagavond meegenomen.